logo.gif
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی:
۱۷صنعت و ۱۲۰برند ملی می‌توانند با صنعت سینما، خدمات متقابل داشته باشند/در سینمای ایران نقطه اتکایی جز «خودمان» نداریم

سینمای نجیب ایران در چهار دهه اخیر توفیقات زیادی در عرصه جهانی داشته اما عده‌ای از کارشناسان معتقدند از این ظرفیت برای توسعه زیرساخت‌های صنعت سینما و توسعه بازار سینما، به درستی بهره برداری نشده است. در حالی که سی و پنج سال از عمر بنیاد سینمایی فارابی به عنوان مهم‌ترین نهاد سینمایی پشتیبان بخش خصوصی سینما می‌گذرد، به سراغ علیرضا تابش مدیرعامل این بنیاد رفتیم و دیدگاه‌های او را در حوزه اقتصاد سینما و صنایع خلاق، شنیدیم همین طور او از ضرورت تحول در سیاست‌های سینمایی متناسب با تحولات فنی و محتوایی در سینمای معاصر جهان سخن گفت و بر داشتن برنامه‌های تحول در این حوزه تاکید کرد.

به گزارش کسب و کار نیوز، تابش معتقد است وقت آن رسیده که سینمای ایران خود را با موازین و معیارهای دنیای جدید منطبق کند و آشتی میان کسب و کارهای جدید و صنعت تصویر ایران برقرار شود. آنچه در پی می‌آید گفت‌وگوی ما در یکی از روزهای بهاری سال ۹۸ با علیرضا تابش، مدیر سینمایی است.

در این زمانه که از دهه اول انقلاب و شکل‌گیری نهادی مهم مثل بنیاد سینمایی فارابی سه دهه فاصله داریم؛ نگاه مردم و حاکمیت به سینما و پیام آن چه تغییراتی کرده است؟
نخست باید تصور عمومی از سینما، به ویژه در بخش حاکمیتی تغییر کند، در دنیای جدید، دیگر هیچ رسانه و هنری، یکسویه نیست، تعامل در بافت درونی آثار هنری رخنه کرده است. بنابراین صنعت تصویر به صورت عام، و سینما به شکل خاص، دیگر تنها وسیله و ابزاری برای ارسال پیام یکسویه از حاکمیت به مردم نیست، بلکه ابزاری برای رساندن صدای مردم به حاکمیت، و بخشی از مردم به بخش دیگری از مردم نیز هست. سینما، گاهی تب سنج و گاهی مسکن جامعه است، دردهای جامعه را نشان می‌دهد و نیز مانع از فوران و حاد شدن آن می‌شود.

شما در سال ۹۴ با «نگاه تحول» در بنیاد فارابی کار خود را آغاز کردید این تحول و توسعه صرفا با نگاه دولتی است یا نه فرصتی برای استفاده از ظرفیت‌های بخش خصوصی سینما است؟
ببینید در گام دوم انقلاب و با تاکیدات رهبر معظم انقلاب، باید به زنجیره ارزش صنایع فرهنگی توجه کرد، ما سال گذشته در بخش تحقیق و توسعه بنیاد سینمایی فارابی، دست‌کم ۱۷ صنعت، و ۱۲۰ برند ملی را شناسایی کرده‌ایم که می‌توانند خدمات متقابل با صنعت سینما، و صنعت تصویر داشته باشند. بنیاد سینمایی فارابی به عنوان بازوی اجرایی حاکمیت در بخش سینما، وظیفه خود می‌داند در مقام مدبر (Governor)، روابط میان این صنایع مجاور و صنعت تصویر را، احیا و تنظیم کند. قطعاً ورود این صنایع به بخش‌های جنبی صنعت تصویر، تدریجی خواهد بود و مرکز نوآوری و شتابدهی سینمای ایران، در سال ۹۸ نقشی جدی در این حوزه خواهد داشت.

شما در مصاحبه‌های خود چند بار از کسب و کارهای نوین در سینما حرف زده‌اید، سینما مبتنی بر تکنولوژی است و توسعه بازار سینما می‌تواند در تعامل با کسب و کارهای نوین اتفاق بیافتد، آیا ایده و برنامه‌ای در این باره وجود دارد؟
به گمانم زمان آشتی اهالی صنعت تصویر ایران، با دنیای جدید کسب و کار فرا رسیده است. دیگر وقت آن است که صنعت تصویر در ایران، خود را با موازین و معیارهای دنیای جدید منطبق کند. دوره دوگانه آثار فرهنگی در برابر آثار تجاری، در حال کمرنگ شدن است، و می‌توان به قطعیت گفت، محو شدن این دوگانه، بیش از هرچیز به نفع آثاری است که عموماً آثار فاخر یا فرهنگی نامیده می‌شوند. شاید در هیچ کشوری از دنیا، آثار فاخر بدون الزامات حرفه‌ای اقتصادی وارد فرآیند تولید نشود. در کشور ما نیز باید این فرهنگ نهادینه شود. هر اثری در صنعت تصویر، به اندازه وجوه هنری، وجهی اقتصادی نیز دارد که نیازمند برنامه‌ریزی، بازارسنجی و استراتژی پخش و تکثیر است. اسنادی که تا به امروز کمتر در کشور ما، برای فیلم‌های فاخرمان تولید می‌شده‌اند.

میزان فروش فیلم‌های پرفروش امروز سینمای ایران که بر آمار فروش سال سینما هم تاثیر مهمی دارند، کل بازار بالقوه سینمای ایران را نشان می‌دهد؟ عده‌ای معتقدند با این نوع فیلم‌ها فضا برای سایر فیلم‌های فرهنگی و اجتماعی تنگ شده است، دیدگاه شما چیست؟
وقتی با موفقیت تجاری فیلم‌هایی روبرو می‌شویم، نباید بر روی از میان رفتن این موفقیت تمرکز کرده، یا به حال جامعه تاسف بخوریم، بلکه باید تلاش شود، ژانرهای دیگر نیز، همچون ژانری که امروزه با عنوان «کمدی سخیف» شناخته می‌شود، فرصت معرفی خود و جذب مخاطب را پیدا کنند. بنابر یافته‌های ما، تا کنون حداکثر ۲۵ درصد از بازار بالقوه سینمای ایران فعال شده است، و این یعنی جا برای همه ژانرها و گونه‌های هنری وجود دارد، بنیاد فارابی در سال ۱۳۹۸ خود را موظف میداند به جای تلاش برای متوقف کردن آثار سینمایی موفق، سعی خود را مصروف این کند که هر اثر با ارزشی، در هر ژانر و گونه‌ای، مخاطب خود را پیدا کند و به موفقیت نسبی تجاری دست یابد.

در طول سال جشنواره‌هایی توسط ایرانیان خارج از کشور برای معرفی و نمایش آثار روز سینمای ایران برگزار می‌شود، تجار، کارآفرینان و ایرانیان مقیم خارج می‌توانند سهمی در معرفی و فروش سینمای ایران داشته باشند؟
اجازه بدهید در این مورد، پس از تدوین و انتشار برنامه‌های جدید و متفاوت امور بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی بیشتر سخن بگوییم. اما خوبست همین جا اعلام کنم ؛ برای نخستین بار، و در سال رونق تولید ملی، همکارانم در معاونت امور بین‌الملل بنیاد فارابی، در حال تدوین برنامه و تنظیم زیرساخت‌هایی هستند که بتوان از ظرفیت عظیم ایرانیان مقیم خارج از کشور، برای خلق ثروت و نمایندگی صنعت تصویر ایران استفاده کرد. امسال، و با توجه به تحریم‌های نامنصفانه ایالات متحده، این ایرانیان خارج از کشور، و فعالان بخش خصوصی هستند که می‌توانند با رعایت استانداردها و مقررات، نه تنها به ترویج صنعت تصویر ایران در جهان کمک کنند، بلکه برای خود و نیز برای کشور خود به خلق ثروت بپردازند. این راه حل خلاقانه را یکی از معدود راه‌هایی می‌دانم که می‌تواند نمایه صنعت تصویر ایران در جهان را بهبود بخشد و سهم خلق ثروت از محتوای ایرانی در بسترهای جهانی را، به میزان قابل توجهی بالا ببرد.

مرکز شتابدهی سینما یک نهاد جدید است و از نامش می‌توان حدس زد که قرار است چه پشتیبانی از سینمای ایران کند، کمی بیشتر در این باره توضیح دهید.
فعالیت‌های این مرکز، که خصوصی است، اما همسو با سیاست‌های کلی نظام و منطبق با سیاست‌های اعلامی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی عمل خواهد کرد، به تدریج و تا پایان سال نتایج خود را نشان خواهد داد. در سال جاری مرکز نوآوری و شتابدهی سینمای ایران، به عنوان بخش خصوصی در کنار بنیاد سینمایی فارابی قرار می‌گیرد، تا علاوه بر منظم ساختن شیوه‌های سودآوری سینمای ایران، ورود نسل جدید سینماگران به این عرصه، و گسترش پایدار صنعت سینما، در چهار جنبه نوآوری‌های فناورانه، نوآوری در حوزه گسترش بازار، نوآوری در حوزه صنایع مجاور و نوآوری در کسب و کارهای سینمایی، نیز شاهد پویایی و نظم بیشتری باشیم.

فکر نمی‌کنید نهادی مثل فارابی در این شرایط باید در بخش بین‌الملل نیز تحولی ایجاد کند؟
سینمای نوین ایران در جهان، با یک برند مهم شناخته می‌شود، و آن عنوان «FCF» یا همان بنیاد سینمایی فارابی است. این سرمایه‌ای ملی است که بیش از سه نسل از سینماگران، فیلم به فیلم و سکانس به سکانس برای افزایش آن تلاش کرده‌اند و حالا وظیفه ما برنامه‌ریزی برای حفاظت از این سرمایه ملی در سه بعد نمایه اجتماعی «Social Profile»، ظهور دیجیتال « Online Appearance» و حضور در مجامع جهانی است. ما خود را موظف می‌دانیم این سه بخش را به صورت مجزا و با برنامه‌ای ویژه مدیریت و اجرا کنیم.

متناسب با تحولات بین‌المللی و تاثیر آن بر اقتصاد به نظر می‌رسد باید آرایش جدیدی در سیاست‌های سینمایی در حوزه‌های داخلی و بین‌الملل اتخاذ کرد، چقدر می‌توان به پیشرفت «برنامه‌های نوسازی و تحول سینما» اطمینان کرد؟
فراموش نکنیم سینمای ایران در چهار دهه اخیر و در اوج تحریم ها و البته یک جنگ تحمیلی هشت ساله توانسته در سطح جهانی اعتبار و آبرو کسب کند، منطبق با بیانات مقام معظم رهبری و نیز برنامه‌های دولت یازدهم، و با عنایت به شرایط بین‌المللی، باید گفت ما، در سینمای ایران، نقطه ی اتکایی جز «خودمان» نداریم، این نگاه به درون، و تلاش برای باز زایی سرمایه‌های فراموش شده، فراخوانی دوباره عوامل فراموش شده، فعال‌سازی آتشفشان‌های نیمه فعال نوآوری و خلاقیت در کشور، و مدیریت هوشمند منابع داخلی، باعث می‌شود علیرغم تمام دشواری‌ها، سال ۹۸ را برای سینمای ایران، سالی سرشار از راه‌حل‌های امتحان نشده یا مطمئنی بدانیم. سالی که می‌تواند رویِ دیگر سینمای ایران را به ما نشان دهد. خوشحالم که اعلام کنم تحت مدیریت سازمان سینمایی و با همدلی موجود میان اجزای مختلف بخش‌های حاکمیتی و خصوصی صنایع تصویر در ایران، شرایط برای این تحول، و زایش پدیده‌هایی نو در سینمای ایران، در ابعاد نرم افزاری و سخت افزاری آن آماده است. چه بسا بعدها، این سال‌های سینمای ایران را، با عنوان «دوران نوزایی صنعت تصویر در ایران» بشناسند.

منبع: کسب و کار نیوز، خبرنگار: شایلی قرائی، پنجشنبه 19 اردیبهشت 1398

کد: 1778 | شنبه 21 ارديبهشت 1398 ساعت 10:16
220
FCF News | شنبه 21 ارديبهشت 1398 ساعت 10:16