logo.gif
ادامه گفتگو؛
علیرضا تابش: جشنواره‌ای کردن فیلم‌ها به نفع سینمای ایران نیست

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی گفت: جشنواره‌ای کردن آثار سینمایی در ایران لطمه بزرگی به این هنر وارد کرده است.

علیرضا تابش در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا که بخش اول آن روز گذشته بر روی خروجی خبرگزاری جمهوری اسلامی قرار گرفت درباره جهش سینمای ایران در جهان صحبت کرد و این اتفاق را ناگهانی و بدون برنامه‌ریزی دانست و معتقد است: در حالی که اگر برنامه‌ریزی مناسب در وضعیت فعلی صورت نگیرد همین موفقیت‌ها را هم از دست خواهیم داد.

تابش بودجه برای سینما به عنوان یک صنعت خلاق و نقش تسهیل‌گری نهادهای حمایتی را دو راهکار مهم دانست تا بتوانیم آینده روشن‌تری را برای سینمای ایران در جهان ترسیم کنیم.

در بخش دوم گفت و گوی خبرنگار ایرنا با مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، جشنواره ای شدن آثار سینمایی، مشکلات بازاریابی و راه کارهای گذر از آسیب‌ها و ضعف‌های جهانی شدن سینمای ایران از جمله موضوعات مورد بحث است.

وی جشنواره‌ای شدن آثار سینمایی را مشکلی بزرگ برای این هنر خواند و اظهار داشت: طی سال‌های اخیر از سوی برخی کارگردانان گرایشی برای جشنواره‌ای کردن فیلم‌ها به وجود آمده که به اقتصاد سینما لطمه وارد کرده است، در حالی که سینمای ایران فقط فیلم‌های جشنواره‌ای نیست.

جشنواره‌ای شدن آثار سینمای ایران منافعی را برای کارگردانان در پی دارد که از جمله آن معرفی بهتر و ارزان‌تر فیلم‌ها در بین اقشار مختلف جامعه است، برای حل این آسیب اگر بتوانیم منافع دیگری را برای سینماگران ایجاد کنیم طبعاً گرایش آنها به تولید نوع دیگر فیلم‌سازی می رود.

نبود صنف و بازاریاب موفق از مشکلات پخش‌کنندگان ایرانی است
تابش نداشتن صنف برای پخش‌کنندگان بین‌المللی آثار سینمایی را ضعف دیگر در این هنر دانست و اظهار داشت: تعداد پخش‌کنندگان بین المللی به میزانی نیست که بتوانند یک صنف داشته باشند تا اتحادی را بین آنان ایجاد کند.

همین تعداد محدود پخش‌کننده نیز از بازاریابان حرفه ای در سینمای ایران محروم مانده‌اند؛ این موضوع، عمده اشکال سینمای ایران در بخش بین‌الملل است زیرا فقط به پخش کنندگی بسنده می‌کنیم در حالی که بازاریابی یک فن و هنر مجزا برای معرفی آثار سینمایی محسوب می‌شود؛ همچنین سرمایه کافی در شرکت های پخش وجود ندارد که این خود مانع دیگری برای معرفی آثار سینمای ایران به جهان است.

آثار سینمای ایران بدون بخش‌بندی روانه بازار بین‌المللی می‌شود
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی بخش‌بندی آثار سینمایی را راهکاری مناسب برای جهانی شدن ایران معرفی کرد و گفت: به نظر من محصولات سینمای ایران بدون اینکه بخش‌بندی صحیحی داشته باشند روانه بازارهای بین‌المللی می‌شوند و چون این سطح‌بندی وجود ندارد عمدتاً توفیق چندانی در بخش بین‌الملل برای ایران حاصل نمی‌شود.

به شهرت کارگردان بیش از تکنیک آثار سینمایی توجه می‌شود
وی معتقد است: در پخش بین‌المللی فیلم‌ها ضعف‌هایی داریم از جمله اینکه عمده فیلم‌هایی که از سینمای ایران در جهان پخش می‌شود به شهرت کارگردانان وابسته است و به تکنیک‌های سینمایی آن اثر توجهی نمی‌شود که باید این ضعف را جبران کنیم؛ به هر حال اگر بازاریاب یا پخش‌کننده تحولی در سیستم خود ایجاد کند شرایط سینمای ایران در جهان نیز تغییر خواهد کرد.

«بازاریاب و پخش‌کننده نباید تنها توجه خود را به نام کارگردان یک فیلم معطوف کنند بلکه باید به خود اثر توجه کرده و بررسی کنند که آیا ارزش‌های سینمایی در آن به چشم می‌خورد یا خیر اما پخش‌کنندگان تنها به موفقیت فیلم‌ها در جشنواره‌ها توجه نشان می‌دهند در حالی که اگر فیلمی نتوانست در موعد مقرر به جشنواره برسد نباید مانعی برای دیده شدنش به وجود آید، شاید بازاری برای آن وجود داشته باشد».

وی افزود: از سوی دیگر شرکت‌های توزیع و پخش در ایران خدمات به روز ندارند و توجهی به، به روز رسانی سیستم‌های سنتی پخش نمی‌کنند، همچنین استفاده از شیوه‌های غیر حرفه‌ای و عدم توجه به سیستم پخش منسجم بین المللی آسیبی است که می‌توان به آن اشاره کرد؛ بی‌توجهی به سایر انواع محصولات تصویری و تمرکز بر فیلم‌های سینمایی در حالی که ما سریال‌هایی در کشور تولید کرده‌ایم که مناسب بازاریابی در جهان است، همینطور انیمیشن‌ها، فیلم‌های کوتاه و مستندهایی ساخته می شود که قطعا می‌تواند در بازار بین‌الملل جایگاه خوبی را به خود اختصاص دهد اما خود را محروم کرده‌ایم و تنها فیلم‌های سینمایی را معرفی می‌کنیم و به عرصه پخش جهانی می‌فرستیم.

کشورهای آسیایی در لیست بازار ایران فراموش شده‌اند
تابش شناسایی نادرست مناطق مختلف برای بازار را یکی از دلایل سخت شدن مسیر جهانی شدن سینمای ایران دانست و خاطرنشان کرد: در نظر نگرفتن قوانین اقتصاد بازار در عرضه صحیح بین‌المللی محصولات سینمایی ایران و همینطور نادیده گرفتن منطق بازار یکی از آسیب‌های دیگر در سینمای ایران است؛ پخش کننده‌ها بررسی بازار را به درستی انجام نمی‌دهند.

«شناسایی بازارهای مختلف به طور صحیح و بخش بندی درست بازارهای بین‌المللی متناسب با محصولات ایرانی از راهکارهای جهانی شدن سینمای ایران است و مطمئن هستم در این جهان بزرگ و پهناور که محصولات متنوع سینمایی مصرف می کند بازارهای متنوعی برای مصرف کننده سینمای ایران می‌تواند باشد اما ما به تعداد محدودی بازار بسنده می‌کنیم، در حالی که بخش‌بندی کشورهای مختلف با ذائقه های متنوع می تواند راه‌گشا باشد.

سال‌هاست که بسیاری از کشورهای آسیایی و بازار بزرگ چین را دست کم گرفته‌ایم و نگاه ما صرفا به جهان غرب بوده است در حالی که کشورهای منطقه خودمان می‌توانند مصرف کننده‌های خوب محصولات سینمایی ایران باشند، این بازارها در گام نخست پُرخطر هستند و حمایتی نیز از پخش‌کنندگان نمی‌شود اما اگر اتحاد میان پخش‌کنندگان به وجود بیاید مطمئنا می‌توانند امکانات بگیرند اما چون تعداد آنها کم است در ضعف به سر می‌برند؛ به هر حال می‌توانند با برنامه‌ریزی آرام آرام به قدرت برسند.

نیروی متخصص در بخش بین‌الملل سینمای ایران نداریم
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ضمن اظهار تاسف نداشتن نیروی متخصص در حوزه بین‌الملل تاکید کرد: نیروی متخصص در حوزه بین‌الملل به طور جدی در سینمای ایران تربیت نشده است اما به تازگی بخش خصوصی، کلاس‌هایی برای آموزش متخصصان در بخش بین‌المللی سینمای ایران برگزار می‌کند که امیدوارم شاهد ظهور نسل جدیدی از پخش کننده‌ها و بازاریاب‌ها در عرصه سینمای ملی باشیم.

راهکارهایی برای حذف موانع در مسیر جهانی شدن سینمای ایران
تابش بعد از بررسی ضعف‌ها و آسیب‌هایی که برای جهانی شدن سینمای ایران وجود دارد راهکارها و پیشنهاداتی را نیز ارائه کرد: به اصلاح ساختارهای مدیریتی نیاز داریم تا برای ایجاد تغییر و یا پذیرا شدن تغییرات جدید آماده باشیم.

«نقش دولت باید در عرصه فرهنگ و سیاست‌های سینمایی کشور بازتعریف شود و دولتی‌ها تا حد زیادی اهمیت مقوله بازاریابی و پخش را جدی‌تر بگیرند زیرا تاکنون عمده توجهات دولت به تولید و محتوای فرهنگی بوده است.

وی با اشاره به لزوم بازنگری دوره‌ای در سیاست‌های سینمایی از آغاز این بازنگری ابراز خرسندی کرد و افزود: به همان اندازه این سیاست‌های دولتی اهمیت دارند که باید سیاست‌های فرهنگی جدیدی هم برای کشور تدوین شده باشد. در بخش کسب و کار مدل های موجود نیازمند اصلاحات جدیدتر هستند، اول و مهم‌تر از همه کسب و کارهای فیلم و سینما باید از درآمد نفتی مستقل شوند و خودشان به درآمدزایی برسند اگر فیلمی قابلیت تجاری‌سازی ندارد لزوما قرار نیست ساخته شود؛ بسیاری به سمت تولید آثاری می‌روند که یقین دارند بازاری برای آن وجود ندارد. مگر اینکه برای ساخت آن اثر هدف‌های متعالی‌تری صرف تولید فیلم در پشت آن نهفته باشد.

«برای سینما و فیلم باید بر پایه صنایع خلاق و استقلال از درآمد نفتی بسترسازی‌های جدی صورت بگیرد و نکته بعدی این است که هر فیلم را می‌توان پروژه اقتصادی در نظر گرفت عمدتاً در کشور ما فیلم‌سازی یک پروژه فرهنگی محسوب می شود؛ به این ترتیب اقتصاد فیلم و سینما هم باید ‌درمحصولات سینمایی به‌طور جدی لحاظ شود.

سینمای ایران باید به سمت حرفه‌ای گرایی و تقویت آن حرکت کند این موضوع در جایی اهمیت پیدا می کند که به لزوم صنعتی شدن سینمای ایران، اخلاق، رفتار و تولید حرفه ای و تحلیل علل شکست پروژه‌های قبلی سینمای ایران می پردازیم، ما عمدتاً به تحلیل شکست توجه نمی‌کنیم و موشکافانه آن را مورد بررسی قرار نمی‌دهیم».

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی به لزوم تعیین استانداردهای جدید برای فیلم‌سازی و برنامه‌ریزی دقیق برای تقویت حرفه‌ای گرایی اشاره و عنوان کرد: عملکرد حرفه ای یک زبان مشترک بین داخل و خارج ایجاد می‌کند و این یک عملکرد سیستماتیک در حوزه فیلم‌سازی است که باید به آن توجه کنیم.

«برای اعضا و ملزومات زنجیره ارزش محصولات نمایشی باید یک اکوسیستم طراحی شود زیرا ما هنوز در زنجیره مشاغل سینمایی در کشور به یک اکوسیستم طراحی شده نرسیدیم، این مشاغل به صورت پراکنده وجود دارد به این معنا که فیلنامه نویسی، گیم نویسی، تولید موسیقی انجام می‌شود اما یک اکوسیستم جذاب برای این حوزه طراحی نشده است که به نظر من طراحی آن از پیش‌شرط‌های صنعتی شدن سینمای ایران است و به همین دلیل باید میان منابع، همگرایی و تجمیع صورت بگیرد، نقشه‌های مورد نیاز در صنعت باید تکمیل و تدوین شود که جایگاه صحیح افراد و مشاغل را در زنجیره ارزش فیلم نشان دهد».

تابش در بخش راهبردهای آموزشی تحقیقاتی نیز به ارائه آموزش به روز، تربیت سرمایه انسانی حرفه‌ای، آینده پژوهی، تحقیقات و بازاریابی اشاره کرد و افزود: در بخش راهبرد بین‌المللی باید به ایجاد دفاتر مستقل منطقه‌ای برای سهم گرفتن از بازار کشورهای منطقه اشاره کرد، ورود به بازارهای جهانی با سرمایه‌گذاری مستقیم باعث آشنایی با بازار بر اساس تولید در بازار مقصد و همین طور بر اساس تولید مشترک و نزدیکی بازارهای همسایه با حضور مستقیم ایران از جمله روش‌های ورود به بازارهای خارجی هستند که باید در سینمای ایران جدی گرفته شوند، به همین منظور باید برای تبدیل مزیت‌های رقابتی پایدار به عوامل کلیدی موفقیت برای تحقق تثبیت و حفظ تمایز تلاش کنیم.

وی تقویت سینمای ملی در کشور برای هم‌زبانان همجوار ایران مانند تاجیکستان و افغانستان را حلقه اول بازار بین المللی فیلم برای کشور خواند و ادامه داد: گسترش امکان همکاری‌های مشترک در حوزه فیلم‌سازی با داشتن تفاهم‌نامه‌های همکاری با کشورهای مختلف از جمله راهکارهایی است که تا کنون مورد توجه کافی قرار نگرفته و قراردادها و تفاهم‌نامه‌هایی که تاکنون امضا شده به صورت پیگیری جدی نشده است.

«در بخش راهبردهای توسعه می توان به ایجاد کمپانی‌های یکپارچه فیلم‌سازی، ایجاد مراکز رشد و شتاب دهنده، ایجاد موسسات و پایگاه‌های داده‌ای جدید با هدف ورود به بازارهای بین‌المللی و به روز رسانی سیستم‌های توزیع تحقیق و توسعه، توانمندسازی بخش خصوصی تولید بر اساس مزیت‌های رقابتی اشاره کرد.

برای به کارگیری مدیریت کیفیت جامع و لزوم طراحی صحیح محصول برای بازاریابی موفق ایران لازم است در بخش راهبرد های حقوقی سینمای ایران به قوانین جدیدی دست یابیم. »

وی همچنین سرمایه گذاری، تامین مالی و شناسایی راهکارهای روز را از نیازهای جدی عرصه فیلم‌سازی در کشور عنوان کرد و افزود: سینمای ایران نمی‌تواند صرفا به منابع نفتی متکی باشد پس ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری جسورانه در بورس می‌تواند یکی از راه‌های تامین مالی باشد. تمرکز سرمایه‌گذاری باید بر روی مزیت‌های رقابتی برای کسب بازده و بقا باشد و داشتن بازده سرمایه برای بقای بخش خصوصی لازم است اما باید گام به گام پیش رفت.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در پایان عنوان کرد: بخشی از زنجیره‌های موفقیت سینمای ایران در جهان مانند تولید قوی است و جشنواره‌ها نیز به لحاظ کیفی در سطح جهانی برگزار می‌شود اما آن‌ها فقط حلقه‌هایی از یک زنجیره هستند و باید به تکمیل زنجیره توجه کنیم تا بتوانیم موفقیتی که تاکنون به دست آورده‌ایم را گسترش داده و به مقام بالاتری در جهان دست یابیم.

کد: 1772 | يكشنبه 15 ارديبهشت 1398 ساعت 13:01
114
FCF News | يكشنبه 15 ارديبهشت 1398 ساعت 13:01