واژه ملي ميهني جايگزين دفاع مقدس شود

واژه ملي ميهني جايگزين دفاع مقدس شود

افراد زيادي به جهت واژه دفاع مقدس که روي فيلم است به تماشاي آن نمي نشينند و شايسته است که به جاي واژه دفاع مقدس، واژه ملي- ميهني جايگزين شود چون همه ما يک شوري در وجودمان است که هر جا احساس کنيم که حضورمان کمک مي کند، هستيم.
به گزارش ستاد خبري فيلم «درياچه ماهي»؛ جلسه نقد و بررسي «درياچه ماهي» عصر روز يکشنبه دوم مهرماه در چهارصد و چهل و هشتمين نشست باشگاه فيلم تهران با حضور مريم دوستي کارگردان، ستاره و لاله اسکندري و حديثه تهراني بازيگران، کيان مقدم آهنگساز فيلم و کوروش جاهد منتقد و کارشناس سينما در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد.
در ابتداي جلسه کوروش جاهد منتقد سينما درباره «درياچه ماهي» گفت: فيلم ساختار تصويري متفاوتي نسبت به سينماي دفاع مقدس دارد و با نوآوري به ويژه در نيمه دوم همراه است. در صحنه هايي از فيلم مرز واقعيت و خيال از بين مي رود. فيلم به تبعات بعد از جنگ مي پردازد که آدم ها در روزگار فعلي درگير منفعت گرايي شدند و سر همان آدم هاي جنگ را کلاه مي گذارند و حتي به سفرهاي خارجي مي روند و رفت و برگشت آدم ها در فيلم نشان از زمان هاي مختلف دارد که کيفيت رابطه آدم ها با هم در زمان هاي مختلف را بيان مي کند. خوشحال کننده است که کساني چون خانم دوستي به ساخت فيلم هاي متفاوت دفاع مقدسي مي پردازند. در ابتداي فيلم منازعه ارتش و سپاه و بسيج نيز بيان از جنگ کلاسيک در ابتداي جنگ دارد. اکثريت قطعا به معناي بهتر و مفيد بودن يک اثر نيست و کميت بر کيفيت برتري ندارد. فيلم ها را بايد آن گونه که هست پذيرفت و با توجه به نشانه ها معاني آن ها را دريافت و با آن ها ارتباط دوستانه مانند آدم ها برقرار کرد. يکي از قشنگي هاي «درياچه ماهي» شروع فيلم با بازي کودکان است در حالي که در ساير فيلم هاي دفاع مقدس جنگ و خونريزي است. در اين فيلم از دوران بچگي استفاده و از ابزار جنگ روايت مي شود و آشنايي افراد را با هم نشان مي دهد. از امکانات تصويري خوبي به ويژه در نيمه دوم و بخش پاياني فيلم استفاده شده است. کسي که اين فيلم را مي بيند با توجه به ساخت و کيفيت آن اصلا کارگردان آن را کارگردان اولي نمي داند. «درياچه ماهي» فيلم ارزشمندي است و مخاطب از ديدن آن لذت مي برد.
مريم دوستي کارگردان فيلم اظهار کرد: در سينماها شاهد سالن هاي خالي هستيم و اين در حالي است که سانس هاي محدود و نامناسب به فيلم اختصاص داده شده است. مردم نسبت به سر در سينما که پوستر فيلم و عبارت دفاع مقدس هک مي شود گارد مي گيرند اما اگر هر ژانر ديگري باشد راحت تر به ديدن آن فيلم مي روند. به نظر من يک شناخت اشتباهي از دفاع مقدس به واسطه ادوات جنگي، توپ، تانک و وصل کردن همه چيز به هم باعث دلزده شدن مردم از اين ژانر شده است. در سينماي دفاع مقدس بايد حرف تازه و نويي براي گفتن باشد وگرنه به نظر من ساخت چنين فيلم هايي پا گذاشتن روي ميدان مين است چون فيلمسازي در ايران و فيلمساز زن بودن و موافقت مديران و مسئولين با فيلمساز جواني که مي خواهد فيلم دفاع مقدس بسازد سختي هاي بسياري دارد. بايد مراقبت هاي بسيار ويژه اي انجام شود تا چنين فيلمي ساخته شود.
وي در ادامه افزود: من فکر مي کنم ما به اندازه کافي درباره توپ، تانک و جنگ در وسط ميدان صحبت کرده ايم و وقت آن است که بعد از سي و چند سال راجع به بازماندگان جنگ، فرزندان شاهد، جانبازان، رزمندگان و همه آدم هاي معمولي جامعه که عاشق بودند و فرقشان با سايرين عشق به وطنشان بود و جان در طبق اخلاص گذاشتند صحبت کنيم. يادآوري مي کنم که هنوز هم کساني هستند که در انتظار استخوان پدر مادر و برادر خود هستند و ما نبايد فراموش کنيم چون مديون کساني هستيم که از مرز و بوم ايران پاسداري کردند.
دوستي تاکيد کرد: فيلم به علت عدم حمايت از سوي مديران، با نافرجامي گيشه روبرو شد ولي من خوب ميدانم که اين ناديده گرفتن هدفدار و به عمد است و براي من در تقابل ميان حقيقت گويي و گيشه، بي ارزشترين هدف گيشه مي شود، وقتي حرف تازه اي براي گفتن داشته باشي ميخواهند حذفت کنند اما من حذف شدني نيستم.
ستاره اسکندري نيز در ادامه درباره حافظه تاريخي مردم ايران بيان کرد: متاسفانه حافظه تاريخي ملت ايران بسيار ضعيف است و گاه آدم هاي مسئولي پيدا مي شوند که دوباره تاريخ را يادآوري کنند. جنگ خواه ناخواه با همه آسيب ها و تبعات آن بخشي از تاريخ اين سرزمين است، در زمان جنگ فيلم هايي ساخته مي شد که به شدت با آدم هاي غير واقعي فرشته گونه در مقام ايراني ها و يک سري شياطين در مقام عراقي ها به تصوير کشيده مي شد براي همين شايد کمي غير قابل باور بود و بسياري از مردم ما ارتباط برقرار نمي کردند تا اين که با گذشت زمان نگاه ها به دوره جنگ واقعي تر شد و کارگرداناني مثل رسول ملاقلي پور، ابراهيم حاتمي کيا، احمدرضا درويش و احمد مرادپور به توليد فيلم هايي دست زدند که جنگ را تحليل کردند و ما شخصيت هايي را در فيلم ها ديديم که ملموس تر بودند.

وي در ادامه افزود: 8 سال بسيار طولاني است و شايد حداقل صد سال طول بکشد که تبعات اين جنگ از دل مردم ايران بيرون برود بنابراين ديدن همه اين فيلم ها علاوه بر يادآوري احساس مسئوليت به همه ما، فارغ از هر انديشه يا نگاه سياسي که وابسته به مذهب هم نباشد يک بعد ملي ميهني دارد که از شاهنامه فردوسي شروع شد و تا به ابد ادامه دارد و همه بايد همديگر را تشويق به ديدن فيلم هاي اين چنيني کنند. گاهي ما با فراموش کردن، بسياري از چيزها را از دست مي دهيم اما دوباره بايد به ياد بياوريم که چه روزگاري بر خاک اين مملکت گذشته است.
لاله اسکندري نيز درباره کار در فيلم کارگردان اولي گفت: از خانم دوستي تشکر مي کنم که اين فرصت را به ما دو خواهر دادند تا بتوانيم در کنار هم نقش آفريني کنيم هر چند که سهم ما از همديگر يک عبور بود که از کنار هم گذشتيم. يک تيم جوان در طول اين مدت در کنار هم فعاليت و تلاش کردند به ويژه خانم دوستي که با سختي و تلاش بسيار کار را به پايان رساندند. اميدوارم همان تعداد اندک که فيلم را مي بينند از آن راضي باشند.
کارگردان «درياچه ماهي» درباره سختي توليد اين فيلم اظهار کرد: سختي زيادي روي دوش من بود که با وجود مسائل متعدد در توليد آن و انتخاب لوکيشن هاي مورد نياز پافشاري کردم تا آن چه بايد باشد محقق شود. از سويي چون يک سري از واقعيت هاي روز جامعه را بيان کرده ام با هجمه مديران روبه رو شدم و فيلم به انحاء مختلف مورد حمله قرار گرفت تا ديده نشود.
حديثه تهراني نيز درباره حضور در فيلمي با ژانر دفاع مقدس خاطرنشان کرد: يکي از دغدغه هاي من کار کردن در اين ژانر بود، فکر مي کنم هر کسي همين اداي دين را براي خود دارد و بسيار خوشحالم که اين کار را با يک خانم انجام دادم. کار کردن با يک خانم بسيار بهتر است به ويژه براي يک خانم، چون قابل درک تر و راحت تر است و بهتر مي توان به نتيجه رسيد. فيلم را از اين جهت دوست دارم که از زاويه نگاه يک خانم ساخته شده است. ما جنگ را همواره از نگاه آقايان ديده ايم که شايد به جهت شکل خشن حقايق، تلخي ها و اثر ناراحت کننده اي هميشه در فيلم وجود دارد در حالي که خانم ها تلخي و ناراحتي را در لواي عواطف، محبت، مهر و دوستي که دارند نشان مي دهند. خانم دوستي در اين زمينه موفق عمل کرده و توانسته فيلمي شاعرانه و لطيف به مخاطب نشان دهد. اميدوارم روز به روز کارهاي بهتر، قويتر و باارزش تر از خانم دوستي ببينيم. اين کار حمايت نشد و اميدوارم کارهاي بعدي حمايت شود تا خستگي از تن در آيد چون خستگي به تن عوامل و علي الخصوص خانم دوستي مانده است.
کيان مقدم که آهنگسازي و موسيقي «درياچه ماهي» را برعهده داشت درباره کار در اين فيلم بيان کرد: بخش کوچکي از اين فيلم بر عهده من بود. اميدوارم توانسته باشم ارتباطي که بين تصوير و مخاطب نياز است ايجاد کرده باشم. اين گونه که از نظر مخاطبان شنيده ام در دو بخشي که وظيفه من بوده اين اتفاق افتاده است، 70 درصد اين فيلم از طريق موسيقي ارتباط برقرار مي کرد و 15 دقيقه آخر فقط موسيقي است و کلام ندارد. يک دقيقه آخر فيلم که در آن صحنه، اوج موسيقي کار بود کارگردان مجبور به حذف شد. فيلم اول است و بهتر از اين ها براي خانم دوستي اتفاق مي افتد و چه بد که در جامعه ما مردم را دعوت کنيم و التماس کنيم که براي ديدن فيلم هاي دفاع مقدس به سينما بيايند. اگر ما ايراني و ملي هستيم اين اثر متعلق به مردم ماست. اميدوارم که سالن ها پر شود و مردم استقبال کنند.
دوستي درباره تبعات جنگ و پيام فيلم نيز اظهار کرد: پيام منِ فيلمساز، صلح است، تبعات جنگ تنهايي بچه هاي جنگ است که همچنان نيز تنها زندگي مي کنند. از شروع فيلم نيز اين مسئله بيان مي شود که فرد جوانيِ خود را مي گذارد و سي سال تنها زندگي مي کند. در نهايت سرگذشت اين فرد به تنهايي در وسط درياچه ماهي شلمچه ختم مي شود و اگر در سرزمين ديگري زندگي مي کرد قطعا سرنوشت ديگري داشت. تا از جنگ و اتفاقات ناگوار آن نگوييم هيچ وقت قدر آرامش و صلح را نخواهيم دانست.
وي در پايان گفت: افراد زيادي به جهت واژه دفاع مقدس که روي فيلم است به تماشاي آن نمي نشينند و شايسته است که به جاي واژه دفاع مقدس، واژه ملي- ميهني جايگزين شود چون همه ما يک شوري در وجودمان است که هر جا احساس کنيم که حضورمان کمک مي کند، هستيم. من به عشق مخاطبان فيلم را ساخته ام که ديده شود و ديده شدن آن براي من مهم است. معتقدم هر کس ايران را دوست دارد با ديدن «درياچه ماهي» حالش خوب مي شود.

ارسال نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

نظرات شما

هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.
-->