بنیاد سینمایی فارابی
تاریخ: 16 بهمن 1400

بلوغ کارگردانی شعیبی

  • کد خبر: 109532
  • تعداد مشاهده خبر: (227)
  • نویسنده: مریم جودکی
  • گروه خبر: يادداشت

به گزارش روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا زائری پس از تماشای فیلم «بدون قرار قبلی» درباره این فیلم نوشت:

كاري كه با داستان كوتاه مصطفى مستور و فيلمنامه فرهاد توحيدي و... شروع شود و به بازي مصطفى زماني و كارگرداني بهروز شعيبي برسد معلوم است چه قدر ديدني و ارزشمند خواهد بود.
به نظرم بهروز شعيبي نازنين و عزيز در اين كار به بلوغ كارگرداني خود رسيده و بيش از همه كارهاي خود با ظرافت و هنرمندانه روايت مي‌كند. اگر هنر كارگردان سينما داستان‌گويي قدرتمندانه و اثرگذار باشد، اين كار شعيبي جايگاه او را در سينما بيش از گذشته تثبيت خواهد كرد و اين كار را با بازي فوق العاده و هنرمندانه پگاه آهنگراني حتى براي مخاطب جهاني نيز جذاب و ديدني مي‌سازد.
مفهوم محوري فيلم هويت است و داستان با مشت خاكي شروع مي‌شود كه پدر در هنگام مرگ برداشته و ميراث پدري هم قطعه‌اي خاك مقدس است و آغاز فيلم دست افشاني و پاي كوبي بر خاك است.
جستجوي پدر كه ريشه و خاك است با تعليق و گره افكني هاي متعدد داستان تا پايان فيلم ادامه دارد و نماهاي متنوع روستا و شور زندگي و تعلق به خانواده بيننده را با خود همراه مي كند تا جايي كه مسافر جستجوگر مي‌فهمد كسي كه در پي او مي‌گردد هميشه با او همراه و در ارتباط بوده و او نمي‌دانسته. فيلم تابلويي است كه كارگردان هر جزء آن را با ظرافت و هوشمندي نقش زده و اجزاي متنوع آن به دقت با هم مرتبط هستند.
فيلم بدون آن كه شعار بدهد يا بخواهد پيام‌هاي گل درشت منتقل كند، محتوايي عميق و بسيار غني دارد و از جهت علمي هم دقيق و درست است.
گمان مي كنم اگر بخواهيم در گستره بين المللي هم از خودمان حرفي بزنيم، براي مخاطب خارجي زيباتر از اين و مؤثرتر از اين نمي شود تصويرسازي كرد.
بايد به بنياد فارابي و تهيه كننده فيلم محمود بابايي عزيز هم تبريك گفت و به آستان قدس رضوي كه هوشمندانه از اين فرصت براي برندينگ آستان و بازسازي و ارتقاي ايميج خادمان حرم استفاده كرده است.
مدت‌ها بود فيلمي اين قدر حالم را خوب نكرده بود و چون نمي خواهم آن را اسپويل كنم از نوشتن در باره دقايق و جزئياتش مي‌گذرم.
برايم جالب بود كه در طول مدت نسبتا طولاني فيلم هيچكس از جاي خود تكان نخورد و حتى در زمان پخش تيتراژ و پايان‌بندي هنرمندانه فيلم هم كسي از سالن بيرون نرفت.

روايت داستاني شعيبي به اندازه‌اي قدرتمندانه و اثرگذار بود كه خود من اين احساس را داشتم _ و بعد از نمايش فيلم عيناً از يكي دو نفر ديگر هم شنيدم_ كه اگر باز هم فيلم ادامه داشت حضر بودم تا دو سه ساعت ديگر همچنان تماشا كنم.