logo.gif
اظهارات علیرضا تابش در باره تغيير شيوه حمايتها در سينماى حرفه اى:
مقاومت در برابر تغییرات طبيعى است /نمی‌توان به دلیل نبود ظرفیت کافی برای اکران، جلوی تولید را گرفت/ سینمای ایران دوره ‌گذار را طى مى‌كند

بنیاد سینمایی فارابی از گذشته تا به امروز، جایی برای کمک و اعطای وام و تجهیزات به فیلمسازان سینمای ایران بود. به‌طور تقریبی تمامی سینماگران از این بنیاد حداقل یک بار وام و تسهیلات دریافت کردند. حتی آن‌هایی که داعیه‌دار سینمای مستقل و خصوصی هستند هم از کمک‌های این بنیاد در زمینه مالی یا دریافت تجهیزات بهره‌مند شدند، اما بیشتر آن‌ها یا نمی‌توانستند وام خود را بازپرداخت کنند یا این‌که به دلایل مختلف از جمله وساطت افراد و نهادهای بالادستی یا حتی به دلایل شخصی نمی‌خواستند، این کار را انجام دهند. نتیجه این شد که بسیاری از اهالی سینما جز بدهکاران بنیاد سینمایی فارابی هستند. بدهکارانی که طلبکارشان نمی‌تواند، طلب خود را وصول کند. به همین دلیل مدیران این بنیاد تصمیم گرفتند، شیوه پرداخت خود را تغییر دهند.

علیرضا تابش در گفت‌وگو با روزنامه آسمان آبی دلایل و چرایی انتخاب این روش را بیان کرده است.

بنیاد سینمایی فارابی در این دوره به چه نحو از فیلمسازان حمایت خواهد کرد و نحوه مشارکت در ساخت فیلم‌های سینمایی به چه صورت خواهد بود؟
حمایت‌های بنیاد سینمایی فارابی به چند حوزه تقسیم می‌شود؛ اول پروژه‌های سینمایی که به آن‌ها تسهیلات اعطا می‌شود، این تسهیلات تا نیمه اول سال جاری، توسط بنیاد سینمایی فارابی پرداخت می‌شد. متأسفانه عمده وام‌هایی که فارابی به تهیه‌کنندگان سینما پرداخت می‌کند، به‌سختی وصول می‌شود و مدیریت یک مؤسسه سینمایی مانند فارابی - و مسئولان قبلی این بنیاد- دچار این مشکل و پرسش واقع می‌شود که قرار است کی و چه وقت این وام‌ها بازپرداخت شود. در همین راستا، براساس تفاهمنامه‌ای با صندوق اعتباری هنر، متقاضیان دریافت وام به صندوق معرفی می‌شوند؛ البته در این روش، پرونده مورد نظر در بنیاد سینمایی فارابی تشکیل می‌شود و موضوع پس از تصویب در شورای تولید، به صندوق اعتباری هنر ارجاع می‌شود. بنیاد سینمایی فارابی وظیفه خود را در حمایت از فیلم‌های سینمایی انجام داده و فرصتى جدید براى تأمین سرمایه در سینما فراهم کرده است. در این روش تهیه‌کننده سینما مستقیما به بانک مراجعه نمی‌کند تا در یک فضای آشنا به حوزه فرهنگ، این اتفاق رخ دهد؛ همچنین متقاضیان وام در یک مهلت زمانی تعیین‌شده باید مدارک خود را تکمیل و طرح مورد نظر را آماده کنند و بعد از بررسی کارشناسان و انجام فرآیند رسیدگی، پرداخت وام به متقاضی انجام می‌شود.

طی یک ماه گذشته، فهرست فیلم‌ها و تهیه‌کنندگان از سوی فارابی برای دریافت وام به صندوق اعتباری هنر، معرفی شدند که بیشتر آن‌ها خود را با شرایط اعلام‌شده وفق داده و شرایط را پذیرفتند و به‌زودی وام‌های مورد نظر به آن‌ها پرداخت می‌شود؛ البته در این میان برخی از افراد هم هستند که این نوع پرداخت وام را قبول ندارند.

همچنین برای حمایت از سینماگران، علاوه بر سهمی از اعتبارات بنیاد سینمایی فارابی سهمی نیز از اعتبارات صندوق اعتباری هنر برای اختصاص وام در نظر گرفته شده است. در واقع می‌توان گفت یک هم‌افزایی برای تأمین سرمایه در حوزه سینما صورت گرفته است و این فرآیند به نفع سینمای ایران خواهد بود. بخش دیگر حمایتى که به‌وسیله بنیاد سینمایی فارابی از اهالی سینما انجام می‌شود، حمایت از فیلم‌هایی است که فارابى علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری و مشارکت در آن است. آثاری که شامل سوژه‌های مورد نیاز سینماست و در کارگروه‌های تخصصی بنیاد سینمایی فارابی که در حال حاضر ۵ کارگروه تشکیل شده است، مورد بررسی قرار می‌گیرد و بعد از اولویت‌بندی لازم، به کمک سایر حامیان مانند حوزه هنری و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، انجمن سینمای دفاع مقدس و... از این آثار حمایت می‌شود.

در این بخش معمولا پروژه‌هایی واجد شرایط تلقی می‌شوند که براساس اولویت و راهبردهاى سازمان سینمایی و بنیاد سینمایی فارابی تعریف شده باشند. در چنین شرایطی سرمایه‌گذاری در کل یا بخشی از پروژه برعهده بنیاد سینمایی فارابی خواهد بود.

نحوه بازپرداخت وام‌های دریافتی که به سینماگران تعلق می‌گیرد به چه صورت و با سود چند درصد خواهد بود؟
تسهیلاتی که از سوی بنیاد سینمایی فارابی ارائه می‌شود، می‌تواند به فیلمساز برای شروع پروژه سینمایى کمک کند. برای این وام‌ها سقفی تا 300 میلیون تومان و کارمزد چهار درصد در نظر گرفته شده است. با احتساب یک فرصت 6 ماهه، بازپرداخت مبلغ مذکور باید طی 24 ماه انجام شود.

فکر می‌کنید چرا عده‌ای از فیلمسازان به مخالفت با این نحوه مشارکت بنیاد سینمایی فارابی در ساخت تولیدات فیلم‌های سینمایی پرداختند؟
طبیعی است که همیشه در برابر تغییرات مقاومت انجام شود. شیوه‌های گذشته و گرفتن وام از بنیاد و در بسیاری از موارد پس‌ندادن آن برای عده‌ای به یک روند طبیعی تبدیل شده است. تغییر در این شیوه و طرف‌شدن با یک نهاد مالی که به‌صورت دقیق با مشتریان خود تعامل خواهد کرد شاید برای برخی تهیه‌کنندگان خوشایند باشد.

آیا بهتر نیست بنیاد سینمایی فارابی، فهرستی از اسامی گیرندگان وام و میزان تسهیلات دریافتی برای ساخت پروژه‌های سینمایی در سال‌های اخیر را اعلام کند تا در این زمینه هم شفاف‌سازی لازم صورت گیرد و هم این‌که علت مخالفت بسیاری با شیوه جدید مشارکت این بنیاد در ساخت فیلم‌های سینمایی مشخص شود؟
این بحث در طول سال‌های گذشته همیشه در رسانه‌ها مطرح بوده است؛ شاید بتوان گفت بخش عمده‌ای از تهیه‌کنندگان سینمای ایران در این فرایند دخیل هستند و از فارابی وام یا مشارکت گرفته‌اند، برخی از افرادی که اتفاقا به بنیاد حمله می‌کنند و مباحثان را طلبکارانه مطرح می‌کنند شاید بیشتر از دیگران از حمایت‌های بنیاد در سال‌های قبل منتفع شده باشند. فارابی همیشه همراه و پشتیبان سینمای ملی بوده است و موضوع معرفی اسامی و انتشار فهرست، نیاز به یک بررسی دقیق‌تر دارد تا خدای ناکرده موجب برهم‌زدن امنیت روانی سینما و سوءاستفاده دشمنان سینمای ایران نشود. سینمای ایران در دوره ‌گذار است و روندها و شیوه‌ها همپای تحولات باید طراحی و برنامه‌ریزی شود و این نیازمند همراهی و همدلی همه دست‌اندرکاران سینمای کشور است.

با توجه به ظرفیت اکران سینمای ایران، فکر می‌کنید تولید این تعداد فیلم به‌صورت سالانه در سینمای ایران، محصول وام‌هایی نیست که در گذشته از سوی بنیاد سینمایی فارابی به فیلمسازان اعطا می‌شد و آیا تولید این تعداد فیلم به‌نفع سینمای ایران بود؟
مگر سهم وام و حمایت‌های بنیاد فارابی از کل تولیدات سینمای ایران چقدر است؟ کمتر از 30 درصد تولیدات سینمای ایران با حمایت‌های فارابی و نهادهای دولتی ساخته می‌شوند و بخش عمده تولیدات را بخش‌خصوصی انجام می‌دهد؛ بنابراین نمی‌توان گفت که روند تولید محصولات سینمای ایران به دلیل دادن وام‌های فارابی است. بالاخره در سینمای ایران تعداد زیادی تهیه‌کننده و کارگردان و دیگر عوامل را داریم که این‌ها نیاز به شغل و کار دارند، باید تولید کنند حالا از هر کجا که شده پولی فراهم می‌کنند تا بتوانند گذران زندگی کنند. ظرفیت تولیدات تلویزیونی، خود محلی برای اشتغال همکاران ما در سینماست، پس نمی‌توان به دلیل نبود ظرفیت کافی برای اکران، جلوی تولید را گرفت.

همان‌طور که نمی‌توان با تولید کم مطمئن بود این تولیدات کم می‌توانند تنوع نیازهای علاقه‌مندان به فیلم و سینماروها را فراهم کنند. مشکل اکران را باید به شیوه‌ای دیگر حل کرد، شاید گروهی از فیلم‌هایی که تولید می‌شوند باید راه دیگری غیر‌از اکران را بروند و ظرفیت‌های دیگر فیلم به‌کار گرفته شود ولی به این بهانه‌ها نمی‌توان اجازه تولید را به سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان نداد.

منبع: روزنامه آسمان آبی، گلاویژ نادری

کد: 776 | چهارشنبه 01 آذر 1396 ساعت 10:15
88
FCF News | چهارشنبه 01 آذر 1396 ساعت 10:15